Villa Alba

Visie op inrichtingsplan

Vanaf de Albaweg wordt het natuurgebied over een zandweg betreden. In eerste instantie is niet zichtbaar dat dit de route naar de woning is , maar een prachtige terug liggende poortpartij geeft aan dat het een eigen terrein betreft, behorend bij een woonhuis.

Vanaf de poortpartij loopt het zandpad door langs het water richting de woning. Dit zandpad is hier zo gesitueerd dat het bosrijke gebied met de oude bomen in takt blijft en dat men door het deel met de jongste aanplant rijdt. De exacte ligging zal dan ook afhankelijk zijn van het huidige bomenbestand.

Wanneer men dichter bij de woning komt is goed zichtbaar hoe deze ingepast is in het glooiende landschap, bosrijke gebied en aansluit bij de waterplas. De bijzonderheid van de locatie wordt langzaam zichtbaar.

De verstoring van het aanwezige landschap zal minimaal zijn maar de functionaliteit & luxe die gewenst is zal ingepast zijn in de bestaande situatie en samen met het aanwezige/ de natuurlijke setting één geheel vormen.

Om de woning aan het zicht te onttrekken en niet te laten ervaren voor mensen die gebruik maken van het aangrenzende fietspad, zal waar mogelijk aan deze zijde met zand het bestaande maaiveld opgehoogd worden en beplant worden met gebiedseigen beplanting. Dit betreft diverse plantensoorten uit het gebied die verplant worden om dit deel af te schermen. Deze beplanting zal aangevuld worden met wilde Taxus en Hulst om ook groenblijvende beplanting in deze strook te hebben die aansluit bij de bestaande bladverliezende beplanting.

Net als het gebouw, zal de inrichting van de buitenruimte zich voegen naar het landschap. Het zal ondergeschikt zijn aan het aanwezige maar de verbinding tussen woning en landschap juist versterken waarbij de gewenste en noodzakelijke functies ingepast worden op een natuurlijke wijze.

De aanwezige hoogteverschillen in het landschap en de op-/ aangehoogde grond rond de woning zijn bepalend voor de inrichting van de buitenruimte. Evenals de routing naar het gebouw toe. De bereikbaarheid van de woning en de garage zijn daarin twee belangrijke aandachtspunten.

De inrichting van de buitenruimte is organisch vormgegeven en op een natuurlijke wijze ingepast in de bestaande situatie. Strakke lijnen zijn niet te herkennen in de inrichting van de buitenruimte, het is verweven met het landschap en verbindt alle elementen op natuurlijke wijze.

Het zandpad dat de toegangsweg/ natuurlijke oprit is zal doorlopen tot aan de garage. Langs de zandweg liggen verscholen in het groen en tussen de bomen een aantal parkeerplekken voor het bezoek. Vanuit de woning zijn deze niet zichtbaar en ervaart men hier het natuurlijke karakter van het aanwezige landschap.

In de nabijheid van de woning is een ruim voorplein gecreëerd waarin een bestaande boom opgenomen is. Dit voorplein vormt de verbinding tussen het plein voor de garage waar ruimte is voor een aantal (eigen) auto’s om te parkeren en de trap die leidt naar de entree van de woning.

Deze trap is vervaardigd uit stalen elementen van diverse afmetingen die met de grondslag meelopen en deels zweven boven de aanwezige grondslag. De treden worden gedragen door een uit staal vervaardigde takkenstructuur die tevens het hekwerk/ de balustrade vormen.

De trap wordt begeleid door kleurrijk bloeiende vaste planten.

Vanaf de entree van de woning is over het vegetatiedak op de kelder een wandelpad gesitueerd waarover men rond de woning kan lopen. Dit vormt de verbinding naar de achterzijde waar de terrassen gesitueerd zijn. Een flauwe trap volgt de glooiingen in het landschap en zorgt ervoor dat de terrassen ook vanaf deze zijde bereikbaar zijn.

De beplanting die toegepast wordt zal natuurlijke gebiedseigen beplanting zijn. De randen worden dicht beplant om zicht op het terrein te voorkomen en het geheel goed in te passen in de omgeving.

Dichter bij de woning zal op een natuurlijke wijze en middels natuurlijk ogende beplanting meer kleur ingepast worden. De woning wordt hierbij extra geaccentueerd waarbij de gekozen beplanting aansluit bij de gewenste sfeer maar ook past bij de omgeving.

De lijnen vanuit de woning worden in het landschap doorgezet middels takkenrillen en gestapeld hout. Deze lijnen vloeien langzaam uit waardoor de woning aan het landschap gekoppeld wordt en zichten in het landschap ontstaan.

De vlonderterrassen aan de achterzijde van de woning zoals de architect deze bedacht heeft zijn deels gewijzigd. De locaties zijn gelijk gebleven maar de vormgeving is wat aangepast. Tevens hebben wij de twee terrassen aan elkaar verbonden waardoor een trap om de terrassen te verbinden niet meer nodig is. Een grondkerende glaswand zorgt voor een afscherming tussen het lager gelegen deel rond de vlonders en het glooiende landschap. Door de glaswand is de grondslag te zien en te beleven. Het plantvak aansluitend bij de vlonder ligt op hetzelfde niveau als de vlonder. Door deze aanpassing worden de terrassen beter in het geheel ingepast en sluit de vormgeving en beleving meer aan bij de inrichting van de rest van de buitenruimte.

Nico Wissing